Lokaal Egypte

Na verschillende plekken bezocht te hebben in Egypte kom ik tot mijn verbazing dat bepaalde plekken in het land eigenlijk veel met elkaar gemeen hebben. Er zijn ook genoeg diversiteiten tussen gebieden, en alle twee de aspecten kan ik meerdere posts aan wijden.

 

Het afgelopen weekend heb ik in 3 dagen de meeste belangrijke hoogtepunten van het Zuiden (hoog Egypte) bezocht, dit was een drukke trip en iets wat de meest mensen in één week doen. Vrijdag was ik in Aswan, op zaterdag bezochten we Abu Simbel en door naar Luxor om daar de zondag door te brengen. Vertrekkend vanaf Cairo is dat zo’n 1703 km en 25 uur in de trein en 850 km met minivan voor zo’n 11 uur. Tussen deze gebieden zijn er talloze kleine dorpjes en volken, zoals de Nubiers rondom Aswan en Abu Simbel (bijna op de grens met Soedan)
Dit alles doen we niet op het grootste budget (geen vliegtuigen of 1ste klas bedden in de trein) en met onze beginner kennis van Arabisch zorgt dit toch vaak voor leuk contact met de lokale omgeving.
Wat mij erg opvalt en wat ik niet verwacht had is dat Egypte toch minder ontwikkeld is dan ik dacht. Ik beschouwde Egypte als een land met rijke historie en één van de dragers Afrika. De 2e klas zittende trein die wij namen was echter het niet helemaal wat ik hiervan verwachtte. De trein is voor echte Egyptenaren en iets wat ons bedrijf bijvoorbeeld niet boekt voor klanten (alleen voor medewerkers). Hier zijn de gangpaden en tussencabines vol met mensen die zitten op de grond, radio’s aanhebben en ‘gezellig’ met elkaar roken. Op deze trein zijn ook eigenlijk geen toeristen te vinden, ik raad u aan minimaal een 1ste klas zittende trein te nemen en deze was comfortabel maar blijft wat Egyptische trekjes behouden (lees: onverwacht stoppen, airconditioning en lichten die uitvallen etc.).
Wat ik erg leuk vind om te zien tijdens het reizen is de diversiteit in landschap en cultuur langs de Nijl. Het ene moment zie je door de palmbomen het bos niet meer en het andere moment door het zand de woestijn niet meer. Er zijn heuvels, weilanden en talloze kleine dorpjes aan één gerijgd langs de wegen en de Nijl. In hoog Egypte is de cultuur is meer strikt en vooral minder westers, voor het gemak associëren we het Westen maar even met liberalisme. Het straatbeeld is echter nóg karakteristieker wat ik beschouw als het traditionele Egypte. Althans, er rijden meer ezels in de straat, alle moslimvrouwen dragen een hoofddoek en genoeg gebouwen zijn onafgemaakt of inmiddels beschadigd. Een dorp zal een aantal eetgelegenheden, misschien een café en uiteraard een moskee hebben.

Veel mannen werken in Cairo of andere steden als Sharm el-Sheikh. In weekenden en vakanties gaan ze terug naar hun woonplaats. Ik heb echter geen contact gehad met de mensen van deze dorpjes, het is niet heel gemakkelijk om een vrouw aan te spreken en als toerist ben je de enige in het dorp. Dit waarnemen vanuit de auto was voldoende voor mij (ik heb inmiddels vrienden die mij graag willen ontvangen in een van hun woonplaatsen).
In de steden Aswan en Luxor is het makkelijker om je gang te gaan, hier staan ook (mooie, luxe) hotels en zijn er cafés en meer attracties. Toch is het aantal mannen in Egyptische jurk (galabeja) aanmerkelijk hoger dan in Cairo en lijkt de cultuur sterker te leven. Mannen begroeten elkaar alsof ze elkaar lange tijd niet hebben gezien en lopen arm in arm. Elke toerist wordt graag mee gepraat of begroet: “Welcome to Egypt” en afdingen blijft een sport en noodzaak . Het lijkt meer aanwezig dan in Cairo waar men ‘druk’ is met hun eigen werk en leven. Toch zijn Alexandrië en Cairo typisch Egyptisch en dat is wat mij verbaasde. Met grote diversiteiten voelt het land toch als één.

 

About Mike

Raised in the modern society of North-West Europe, I am just a rookie in the daily life of Egypt. Traveling straight out of Thailand this creates a unique opinion. I try to write with creative, cultural and analytical viewpoints. Although I am not that structured, I try to keep you updated every week!